در باب فاجعه بازسازی ورزشگاه آزادی
آویدنیوز: حال و روز ورزشگاه آزادی در این روزها یک آینه تمام قد از وضعیت کلی فوتبال مملکت است…ورزشگاهی که بیش از دو سال است درگیر یک بازسازی شده و هر روز اخبار ناامید کننده تری از به روز رسانی آن در مدت زمان گذشته به گوش می رسد.
مثل سنبل کاری های فوتبال دولت زده ایران که باید با مدرک سازی و بزک و دوزک خود را برای گرفتن مجوزهای بین المللی، خصوصی نمایش دهد، ورزشگاه آزادی هم مدت های طولانی است که سکوهای خراب خود را زیر گونی های سوراخ سوراخ شده پنهان می کند…درست مثل هزار مسئول فعال در فوتبال ایران که هیچ یک از نقص ها را به گردن نمی گیرند و در یک همکاری تیمی آن را به یکدیگر پاس می دهند، اصلا مشخص نیست از بین چند ده نهادی که مسئول بازسازی ورزشگاه آزادی بودند، کدام نهاد باید جوابگوی این بازسازی بحران زده باشد… دقیقا مثل فوتبال ایران که همیشه در رسیدن به پاسخ، پاک کردن صورت مسئله ها برایش راحت تر می شود، برای فاجعه ورزشگاه آزادی هم پاک کردن صورت مسئله اصولا جواب است و به مرگ بازی در ورزشگاه تختی می گیرند که به آماده شدن آشفته آزادی راضی شوید!… شبیه به همین فوتبال ایران که از لحاظ ظرفیتی بسیار اندک اما افاده و مبلغ بر آن طبق طبق روز افزون می باشد، ورزشگاه آزادی هم امکان برگزاری یک مسابقه با ده هزار تماشاگر را ندارد اما مسئولین در تدارک برگزاری برنامه صدهزار نفری در آن هستند تا معنای تناقض را بهتر درک کنید…! و در نهایت فوتبال ایران و ورزشگاه آزادی حتی نمی توانند یک وی ای آر ساده برای خود داشته باشند تا مشخص شود چقدر باهم از مرحله فوتبال دنیا به عقب پرت شده اند…
و درست مثل همین ورزشگاه باشکوه آزادی که روزگاری با ابهت خود سرها را از روی گردن می انداخت، فوتبال ایران هم روز به روز در تن و ریشه خود مندرس تر می شود تا به همان قهرمانی ها و جام های بین المللی ۴۰، ۵۰ سال قبل خود دلخوش باشد و مثل همان تیرک های دروازه ورزشگاه آزادی که فقط در این مجموعه استوار مانده اند، امروز هم بزرگترین افتخار فوتبال ما زدن توپ به میله های دروازه انگلیس باشد و بس…
