آویدنیوز: در شرایط بحرانی و دوران جنگ، آثار فرهنگی و هنری همواره در معرض تهدیدات جدی قرار دارند. اینجاست که اهمیت و نقش موسساتی که در حفاظت و صیانت از این گنجینههای ملی فعالیت دارند، بیشتر میشود. مؤسسه “میراث هنر ماندگار”، هم یکی از این موسسات است که به عنوان یکی از بازیگران کلیدی در اکوسیستم اقتصاد هنر ایران، با بهرهگیری از سازوکارهای مالی نوآورانه، نقشی حیاتی در حفاظت و صیانت از این گنجینههای ملی ایفا میکند. شمیم علیزاده، مدیرعامل این مؤسسه، در مصاحبهای اختصاصی با آوید به اهمیت کار این نوع موسسهها در دوران جنگ و بحران پرداخته است.
اهمیت مضاعف اقتصاد هنر در دوران بحران
شمیم علیزاده به وضعیت شکننده میراث فرهنگی در زمان جنگ اشاره میکند و میگوید: در دوران جنگ، نخستین قربانی اغلب میراث فرهنگی است. زیرساختها آسیبپذیرند، آثار قابل جابهجایی در معرض سرقت قرار میگیرند و بودجههای دولتی به سمت نیازهای فوری سوق داده میشوند. در چنین فضایی، اهمیت نهادهای مستقل هنر و اقتصاد هنر دوچندان میشود، زیرا آنها میتوانند خلأهای مالی، فنی و حفاظتی را پر کنند.
وی میافزاید: اقتصاد هنر در چنین شرایطی، نقش ستون پشتیبان را دارد. وقتی منابع رسمی محدود میشوند، فروش آثار هنری، حمایت مجموعهداران، سرمایهگذاران فرهنگی و پروژههای بینالمللی باعث میشود بتوانیم برنامههای حفاظت، مرمت و ثبت دیجیتال را ادامه دهیم. اقتصاد هنر عملاً تضمین میکند که چرخه حفاظت متوقف نشود.
راهکارهای “میراث هنر ماندگار” برای حفاظت از میراث
مدیرعامل شرکت «میراث هنر ماندگار» در تشریح اقدامات عملی مؤسسه خود میگوید: ما سه مسیر اصلی را دنبال میکنیم: اول، تأمین مالی مردمی و خصوصی از طریق مشارکت داوطلبانه مجموعهداران و خیرین هنر. دوم، دیجیتالیسازی آثار؛ چرا که در صورت خسارت فیزیکی، حداقل نسخهای دقیق از آنها باقی میماند. سوم، ایجاد صندوق حمایت از هنرمندان و آثار که از طریق فروش آثار نوین و برگزاری رویدادهای خیریه تأمین میشود.
نقش محوری دیجیتالسازی و هنرمندان
علیزاده بر اهمیت استراتژیک دیجیتالسازی تأکید میکند و میگوید: ثبت سهبعدی، اسکن رنگی، آرشیو مستندات و پروندههای فنی باعث میشود اگر اثری آسیب دید، اطلاعات لازم برای بازسازی، مرمت یا پیگیری حقوقی موجود باشد.
وی همچنین بر نقش هنرمندان به عنوان سفیران فرهنگی تاکید و نصریح میکند: هنرمندان با خلق آثار جدید و مشارکت در پروژههای حمایتی، چرخه اقتصادی هنر را فعال نگه میدارند و ارزش نمادین آثارشان میتواند توجه عمومی را به ضرورت حفاظت جلب کند.
چالشها و چشمانداز آینده
علیزاده بزرگترین چالش اقتصادی در حفاظت آثار طی جنگ، را نوسان و نااطمینانی میداند زیرا سرمایهگذاران در شرایط بحران محتاطتر عمل میکنند و میگوید: ما باید مدلهایی طراحی کنیم که حتی با حداقل سرمایه هم مؤثر باشند و ادامه پیدا کنند.
وی میافزاید: اقتصاد هنر تنها مسیری است که استقلال، پایداری و تداوم حفاظت را تضمین میکند. اگر منابع مالی پایدار نباشد، هیچ برنامه حفاظتی دوام نمیآورد. ما باید از امروز برای روزهای بحران، ساختارهای اقتصادی هوشمند بسازیم. در این راستا مؤسسه “میراث هنر ماندگار” با اتکا به دانش روز اقتصاد هنر و رویکردی پیشگیرانه، گامی بلند در جهت حفظ میراث غنی ایران برای نسلهای آینده برداشته است.


